تشکیل پرونده برای یک سفرهمیشگی

نام :انسان 

نام خانوادگی : آدمی زاد

نام پدر : آدم  نام مادر : حوا

لقب : اشرف مخلوقات  نژاد : خاکی  صادره : دنیا

ساکن : کهکشان راه شیری منظومه شمسی جنب کره ماه کره زمین  مقصد : برزخ

ساعت پرواز : هروقت که خداصلاح بداند

مقصد نهایی : بهشت اگر نشد جهنم

وسایل مورد نیاز :

۱ -دومتر پارچه سفید ۲ - عمل نیک ۳ - انجام واجبات وترک محرمات ۴ - امر به معروف ونهی از منکر ۵ - دعای والدین ومومنین ۶ - نماز اول وقت ۷ - ولایت ائمه اطهار ۸ - اعمال صالح تقوا ایمان

توجه :

خواهشمنداست برای رفاه خود خمس وزکات راقبل ازپرواز پرداخت نمائید

از آوردن ثروت مقام منزل ماشین حتی داخل فرودگاه جداخودداری شود

حتما قبل از حرکت به بستگان خود توصیه کنید تا از آوردن دسته گلهای سنگین وسنگ قبر گران وطلایی ونیزمراسم پرخرج خودداری کنند.

جهت یادگاری قبل ازپرواز از اموال خود بین فرزندان وامور فقرا ومستضعفین تقسیم نمائید

ازآوردن بار اضافی از قبیل تهمت غیبت حق الناس وغیره خودداری شود

برای کسب اطلاعات بیشتر به قران وسنت پیامبر(ص) مراجعه شود

تماس ومشاوره به صورت شبانه روزی رایگان مستقیم وبدون وقت قبلی امکان پذیر است

در صورتی که قبل از پرواز به مشکلی برخوردید با شماره های زیر تماس حاصل فرمائید:

۱۸۶ سوره بقره ۴۵ سوره نساء ۱۲۹ سوره توبه۲۰و۳۰ سوره طلاق ۵۵ سوره اعراف

امیدواریم سفر آسوده ای را درپیش داشته باشید.

سرپرست کاروان : حضرت عزرائیل(س).

دلم را

              دلم را

                              دلم را ببر

        به هرجا که میخواهی  ببر

دلم را از این کوچه ی بی عبور

         به آبی ترین شهر رویا ببر

مگر آفتابی شود چشمهام

         مرا آن سوی آسمانها ببر

کویرانه با خویشتن زیستم

        نگاه مرا به سمت دریا ببر

گرفتار امروز مردابی ام

          شبانه مرا سوی فردا ببر

کجا می روی عشق؟!

            بی من مرو

            بمان با من یا دلم را ببر

مردی که تنها بود.

مردی که تنها زیست.

مردی که تنها رفت.

مردی که حتی سایه خودش را زنزدش راند.

مردی که با اندیشه اش تنهای تنها ماند.

مردی که قلبش را بدستش داد.

مردی که در عمق پلید شب،غریو او،سکوتش بود.

مردی که تنهایی،سرشتش بود.

مردی که خود سوزی گذشتش بود.

مردی که امید فریب او،بدستش بود.

مردی که پیروزی،شکستش بود.

مردی که خشمش را،به وحشت داد.

مردی که تلخی شکستش را نه با امید،بل با یاس درمان کرد.

مردی که ایمان داشت.

مردی که دشمن را زٍ نیروی شگفت خویش،حیران کرد.

مردی که تنها زیست.

اکنون دگر تنهای تنها نیست.

با آنکه قلب او، بدستش هست

دیگر به عمق شب،غریو او، سکوتش نیست.

در آسمان ابر است،باران است.

در کوچه ها باد است،توفان است.

در دشتها بذر گیاهء خشم پنهان است.

چشمان او ، این بذر دلها را نگهبان است.

رنجش،دوام او.

شعرش،پیام او

دنیا را دور هم زده باشی باز

جای دوری که نرفته ای .

با همین خیابانی که می خیزد به اتاقت

باید از خواب برخیزی

با خیابان ِ خانگی ات راهی شوی

راهی شوی که می رسد به خانه ی اول مان .

تازه می فهمی دنیا کوچکتر از آن حرف هاست که هر گردی گردو

و با این حساب

تمام رودها و دریا ها به دستشوئی ِ خانه تان

و تمام روسبی خانه ها

                         در تخت ِخواب ِ تک نفره ات .

مثل این نیست

هیچ جای زمین را نرفته باشی و

 زمین

 با تمام ِ پستی بلندی هاش به تو رفته باشد ؟

مثل چندی پیش

که چندی مانده بود زمین را دور بزنی

دورَت زدم

و نفهمیدی از کجای این جهان خورده ای

به همدان

که جای کوچکی ست برای زیستن

بدون ِ هیچ چیز

بدون ِ همه چیز

و شهری ست با چشم های خمار آلود

                          که می خواهند

                          دنیا را خلاصه کنند     به مادینگی ت.